Dojo

Dojo
Słowo dojo może być tłumaczone jako miejsce drogi albo miejsce oświecenia. To czyni oczywistym fakt, że słowo dojo oznacza więcej niż halę treningową czy miejsce ćwiczeń.
Jak wiemy dojo japońskich sztuk wojennych powstało podczas gdy Bushi (klasa wojowników) zetknęła się po raz pierwszy z filozofią Zen i jej propagatorami. Bushi odnaleźli w buddyjskim Zen filozofię pasującą do ich codziennych zmagań i trening przydatny w rozwijaniu dyscypliny umysłu i ciała, które wojownicy zawsze cenili. Nauczyciele Zen w swych naukach dla pragmatycznie nastawionych Bushi także używali analogii i powiązań ze sztukami wojennymi. Żołnierz i mnich potrzebują tych samych przymiotów: nieustraszoności, braku przywiązania do świata zewnętrznego i do samego siebie, energii w działaniu i zobowiązania do kontynuowania swych działań do końca. Obydwaj potrzebują stanu umysłu wolnego od wszystkich pokus, myśli płynących bez przeszkód, obydwaj poddali się ciężkiemu treningowi. Gdy Zen zostało szerzej zaakceptowane i w końcu zaadoptowane przez wiodące autorytety, jego wpływ na sztuki wojenne wzrósł. Z czasem, sztuki wojenne zaczęły być postrzegane nie tylko jako metody walki, ale jako metody rozwoju samego siebie.
Ta tradycja ma odbicie w doktrynie japońskiego Budo (sztuk wojennych). Aikido jest Budo, i jak ono przyjęło tę tradycję. Wszyscy adepci Aikido dążą nie tylko do nauki technik samoobrony, ale także do przemiany nas samych w lepszych ludzi. Nawet bez silnego nacisku na Zen, współczesne dojo jest powszechnie rozpoznawane jako miejsce do ulepszania ludzkiego charakteru poprzez ścisłą dyscyplinę treningu umysłowo - cielesnego. Jesteśmy za to dłużni Bushi i naukom Zen.
Ulubione powiedzenie O'sensei to Masakatsu agatsu - prawdziwe zwycięstwo to zwycięstwo z samym sobą. Dojo to specjalne miejsce gdzie ćwiczymy dla zwycięstwa nad samym sobą.